شکست ایران، نه به تجاوز خارجی، بلکه به وضعیت داخلی آن برمیگردد، به ناتوانی جامعه در به زیر کشیدن رژیم حاکم یا مهار آن به گونهای که بتوان با درایت و هوشمندی با موقعیت جدید مواجه شد. یک سویهی دیگر شکست ایران به لحاظ فرهنگی و اجتماعی، به گرایش بخشی از ایرانیان به پشتیبانی از متجاوزان برمیگردد
محمد رضا نیکفر
رادیو زمانه
شبکه نوآوا خود را در کنار مبارزات مردم ایران برای دستیابی به آزادی، دموکراسی و کرامت انسانی تعریف میکند و درعینحال، در همبستگی با تمامی انسانهایی قرار دارد که در سراسر جهان علیه ستم، تبعیض و نابرابری مبارزه میکنند.
از اهداف اصلی این شبکه، تقویت صدای کارگران، زحمتکشان و محرومان است؛ تقویت صدای جنبشهای اجتماعیای همچون زنان، خلقها، جوانان، محیط زیست و... است؛ صداهایی که در رسانههای مسلط اصلاً بازتاب نمییابند یا بسیار کم به آنها توجه میشود. شبکه نوآوا میکوشد با تمرکز بر این صداها و مطالبات، به تقویت آگاهی جمعی و گسترش جنبشهای اجتماعی یاری رساند.
...
– به یاد داشته باشیم که در تاریخ صد و بیست سال اخیر ایران ، مبارزه علیه مداخله قدرت های خارجی و برای دفاع از استقلال کشور یکی از کلیدی ترین ستون های مبارزه ایرانیان برای آزادی های سیاسی و دموکراسی بوده است. بنابراین کسانی که برای رهایی از فاشیسم ولایی دست به دامن قدرت های خارجی می شوند ، به این سنت درخشان پیکارهای دموکراتیک مردم ایران پشت می کنند. آنها فراموش می کنند که هر مداخله خارجی حتی اگر بتواند جمهوری اسلامی را براندازد ، سرنوشت ما را به دست قدرتی می سپارد که محال است منافع خود را در آن مداخله فراموش کند. آیا قرار است ایران ما (که هرگز مستعمره نبوده) برای رهایی از چنگال جمهوری اسلامی به یک کشور شبه مستعمره تبدیل شود؟!
هر نیروی مداخله گر، خواه نا خواه منافع خود را پی می گیرد و سعی می کند که حکومت دلخواه خود را شکل دهد. به ویژه در کشوری مانند ایران که امکانات عظیمی برای توسعه و پیشرفت دارد چنین موضوعی یک امرقطعی است. ایران، بالقوه ، هم از لحاظ امکانات و منابع طبیعی و ژئوپلیتیک وهم از نظر نیروی انسانی، کشوری بسیار مهم است. کشور هائی مانند ایران در سطح جهانی کم شمارند. به عبارتی، کمتر کشوری در وضعیت ایران وجود دارد.
جمشید مهر
اميد كه سال نو براى مردمان ميهنمان سال پايان رنج و محنت باشد.اميد برای روز های بهتر و نوید این که زمستان استبداد ،جنگ و تجاوز پایان یافتنی است! برای آزادی و روزگاری نو!
فرا رسیدن سال ۱۴۰۵ را به همه شاد باش می گوئیم.
پیام آزادی
حقق آرزوى زنان ايران در برپائى جامعه اى دموكراتيك ،همراه با همبستگى وكرامت انسانى ،فمينيستى ،سكولار ،صلح دوست و ضد جنگ و بر پايه حق حاكميت مردم ،آزادى هاى سياسى بى حصر و استثنا ،دموكراسى عميق و برخاسته از پائين و برابر حقوقى زنان با مردان در همه عرصه ها و حق تعيين سرنوشت و تامين اجتماعى فراگير و همگانى ،تنها با گسترش مبارزات رنان و پيو ند و همگراى با ديگر جنبشهاى اجتماعى مترقى ممكن و ميسر خواهد بود.
پیام آزادی
به یاد داشته باشیم که در تاریخ صد و بیست سال اخیر ایران ، مبارزه علیه مداخله قدرت های خارجی و برای دفاع از استقلال کشور یکی از کلیدی ترین ستون های مبارزه ایرانیان برای آزادی های سیاسی و دموکراسی بوده است. بنابراین کسانی که برای رهایی از فاشیسم ولایی دست به دامن قدرت های خارجی می شوند ، به این سنت درخشان پیکارهای دموکراتیک مردم ایران پشت می کنند. آنها فراموش می کنند که هر مداخله خارجی حتی اگر بتواند جمهوری اسلامی را براندازد ، سرنوشت ما را به دست قدرتی می سپارد که محال است منافع خود را در آن مداخله فراموش کند. آیا قرار است ایران ما (که هرگز مستعمره نبوده) برای رهایی از چنگال جمهوری اسلامی به یک کشور شبه مستعمره تبدیل شود؟!
محمدرضا شالگونی
بر اساس تازهترین دادههای تجمیعی هرانا در روز سیوچهارم از آغاز اعتراضات، مجموع جانباختگان تأییدشده به ۶۵۶۳ نفر رسیده که از این تعداد ۶۱۷۰ نفر معترض، ۱۲۴ نفر کودک زیر ۱۸ سال، ۲۱۴ نفر نیروهای وابسته به حکومت و ۵۵ نفر غیرنظامی-غیرمعترض هستند. ۱۷۰۹۱ مورد کماکان در دست بررسی قرار دارند. شمار مصدومان غیرنظامی ۱۱۰۲۱ نفر، مجموع بازداشتها ۴۹۰۷۰ مورد، بازداشت دانشجویان ۸۰ مورد، پخش اعترافات اجباری ۲۸۹ مورد و احضار نهادهای امنیتی ۱۱۰۲۷ مورد گزارش شده است
منبع -اخبار روز
ما به عنوان کانون صنفی معلمان تهران ، ضمن تسلیت به ملت داغدیده، صراحتاً اعلام میکنیم که با تمام وجود کنار مطالبات عدالتطلبانه و آزادیخواهانه مردم ایستادهایم و وظیفه اخلاقی و مدنی خود میدانیم که بخشی از فرآیندِ رسیدن به دموکراسی، حقوقبشر و عدالت اجتماعی در کشورمان باشیم.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
پاسخ پرسش آغازینی که پیش کشیدم همین است: کشتار آنگاه به آغاز تاریخ تازه بدل میشود که مردم در خونِ ریختهشده حقیقت قدرت را ببینند اما اجازه ندهند با خشم به آینۀ همان منطقِ سرکوب بدل شوند. اگر این خون به کینه و انتقام نینجامد و به آگاهی راه ببرد، از دل کشتار میتوان تولد یک «ما»ی زنده و همبسته را دید.
محمد مالجو